Kursy walut narodowych krajów Unii Gospodarczej i Walutowej względem euro

1 stycznia 1999 roku formalnie została powołana do życia nowa waluta europejska – euro.

Na początku była to waluta „niematerialna”, która była stosowana tylko w transakcjach elektronicznych oraz na potrzeby księgowe. Waluta trafiła do obiegu gotówkowego wraz z początkiem 2002 roku, we wszystkich krajach stanowiących ówczesną strefę euro. W każdym z państw został określony termin, w którym można było dokonać bezpłatnej wymiany waluty narodowej na walutę wspólnotową (euro). Dla każdego z krajów został także ustanowiony sztywny obowiązujący kurs wymiany waluty narodowej na euro, przedstawiał sie on następująco:

1 euro = 13,7603 szylinga austriackiego

1 euro = 40,3399 franka belgijskiego

1 euro = 40,3399 franka luksemburskiego

1 euro = 5,94573 marki fińskiej

1 euro = 6,55957 franka francuskiego

1 euro = 166,386 pesety hiszpańskiej

1 euro = 2,20371 guldena holenderskiego

1 euro = 0,787564 funta irlandzkiego

1 euro = 1,95583 marki niemieckiej

1 euro = 200,482 escudo portugalskiego

1 euro = 1936,27 lira włoskiego

1 euro = 340,750 drachmy greckiej

1 euro = 239,640 talarów słoweńskich

1 euro = 0,585274 funta cypryjskiego

1 euro = 0,429300 liry maltańskiej

1 euro = 30,1260 koron słowackich

1 euro = 15,6466 koron estońskich

1 euro = 0,702804 łata

1 euro = 3,45280 lita

 

Podczas wymiany, nie było możliwe bezpośrednie przeliczanie między walutami narodowymi. Obowiązywała tak zwana metoda trójkąta. Zatem aby dokonać wymiany, na przykład, pesety hiszpańskiej na lira włoskiego, pierw należało pesety wymienić na euro, a dopiero później euro na liry.

 

Poniektóre krajowe banki centralne wprowadziły w swoim kraju ograniczenie możliwości wymiany waluty narodowej (banknotów i monet) do określonej daty. Między innymi:

– Grecja – wymiana banknotów do dnia 1 marca 2012 roku / monet do dnia 1 marca 2004 roku.

– Hiszpania – wymiana banknotów i monet do dnia 31 grudnia 2020 roku

 

Inne, jak na przykład Niemcy, Irlandia, Litwa, Austria, dokonują wymiany banknotów i monet bezterminowo.

A między innymi Belgia, Luksemburg, Słowacja czy Słowenia, wprowadziły bezterminową możliwość wymiany banknotów, ale monet tylko w ustalonym czasie.

 

Za wymianę waluty narodowej jak i dystrybucję euro odpowiedzialne są krajowe banki centralne.

 

Źródło: http://euro.nbp.pl/europodstawy/pytania-na-temat-euro-faq

http://www.ecb.europa.eu/euro/exchange/html/index.pl.html

Komentarze