Techniczne aspekty zapłodnienia in vitro

Wokół zapłodnienia in vitro jest wiele kontrowersji. W mediach i powszechnej opinii powielane są różne mity na temat tego sposobu leczenia niepłodności. Wyjaśniamy na czym polega ta metoda.

 Leczenie niepłodności stało się bardzo istotnym działem medycyny, ponieważ coraz więcej par ma kłopoty z poczęciem potomka. Szacuje się, że około 15% potencjalnych rodziców może mieć problem z zajściem w ciążę. Bardzo skuteczną, choć dość kosztowną metodą, jest zapłodnienie in vitro, czyli zapłodnienie pozaustrojowe.

„In vitro” oznacza „na szkle”. Tak więc zapłodnienie pozaustrojowe, to połączenie plemnika z komórką jajową w warunkach laboratoryjnych. Może ono być wykonywane na dwa sposoby: poprzez umieszczenie plemników w pobliżu komórki jajowej co ułatwia wybranemu samodzielne wniknięcie do komórki, lub też wstrzyknięcie uprzednio wybranego plemnika bezpośrednio do komórki jajowej (tzw. procedura ICSI). Wybór sposobu wykonania tej metody zależy od tego, jakiej jakości jest nasienie mężczyzny. Obecnie ICSI staje się metodą z wyboru, a więc postępowaniem uznawanym za najskuteczniejsze.

 

Zanim jednak do tego dojdzie koniecznych jest kilka etapów. W sumie zabieg zapłodnienia pozaustrojowego przebiega w 4 etapach, które łącznie trwają kilka tygodni. Najpierw, aby zwiększyć szanse na sukces, poddaje się kobietę stymulacji hormonalnej, dzięki czemu w jej jajnikach dojrzewa kilka komórek jajowych. Gdy pęcherzyki Graafa dojrzeją, są pobierane podczas zabiegu punkcji, czyli poprzez wprowadzenie igły w pobliże dojrzałych komórek jajowych i ich aspirację. Od ojca pobierane jest nasienie, które jest przechowywane w odpowiednich warunkach, a następnie jest specjalnie przygotowane. W warunkach laboratoryjnych dochodzi do połączenia gamet i zapłodnienia. Następnie czeka się, aż zygota (zapłodniona komórka) podzieli się,i rozwinie się zarodek zdolny do implantacji. Na koniec, wykonywany jest embriotransfer, czyli umieszczenie zarodka w macicy.

Metoda in vitro umożliwia  również przeprowadzenie diagnostyki preimplantacyjnej. Jest to badanie materiału zarodków pod kątem ewentualnych wad i chorób genetycznych. Dzięki temu kobiecie podawane są jedynie zdrowe zarodki, co zwiększa znacznie szansę na urodzenie zdrowego dziecka. PGS-NGS 360° umożliwia przebadanie pod kątem nieprawidłowości pojedynczych komórek pobranych z embrionów. Analiza obejmuje wszystkie 24 chromosomy.

Metoda in vitro jest skuteczną metodą leczenia w wielu przypadkach niepłodności, zarówno z powodów nieprawidłowości u kobiet, jak i u mężczyzn.

Komentarze