Łysienie androgenowe to przewlekły proces utraty włosów, który dotyka sporą część populacji i ma podłoże genetyczne oraz hormonalne. Poznanie jego mechanizmów pozwala zastosować skuteczne metody, by hamować jego rozwój.
Czym jest łysienie androgenowe?
Łysienie androgenowe, zwane też łysieniem typu męskiego, to najczęstsza przyczyna utraty włosów u kobiet i mężczyzn. Polega na nadwrażliwości mieszków włosowych na androgeny, w szczególności na dihydrotestosteron (DHT). To z kolei sprawia, że mieszki ulegają miniaturyzacji, włosy osłabiają się i zaczynają nadmiernie wypadać.
Proces ten ma charakter przewlekły i jest ściśle związany z predyspozycjami genetycznymi oraz wpływem hormonów. Statystyki pokazują, że dotyczy to około 50% mężczyzn w wieku 50 lat oraz 40% kobiet w wieku 70 lat.
Jakie są przyczyny łysienia androgenowego?
Główną rolę odgrywają tutaj genetyczne uwarunkowania oraz nadwrażliwość mieszków włosowych na androgeny, przede wszystkim DHT. U kobiet dodatkowo przyczyną mogą być zaburzenia hormonalne, takie jak nadprodukcja testosteronu lub niski poziom estrogenów, co często zdarza się przy schorzeniach, np. zespole policystycznych jajników.
Proces przyspiesza konwersja testosteronu w dihydrotestosteron (DHT), którą katalizuje enzym 5α-reduktaza. DHT prowadzi do miniaturyzacji mieszków, skracając fazę wzrostu włosa (anagenu) do kilku tygodni, podczas gdy faza spoczynku (telogen) wydłuża się nawet na kilka miesięcy. W efekcie włosy stają się cienkie, słabe, a finalnie wypadają.
Jakie są objawy łysienia androgenowego?
Typowe symptomy to stopniowe przerzedzenie włosów oraz osłabienie ich struktury. U mężczyzn widoczne jest cofanie się linii włosów na czole i skroniach, pojawiają się zakola, a także przerzedzenie na czubku głowy. U pań przeważa ogólne przerzedzenie włosów, zwłaszcza na czubku, wraz z poszerzającym się przedziałkiem.
U kobiet łysienie androgenowe charakteryzuje się przede wszystkim przerzedzeniem o charakterze centralnym, które zachowuje linię włosów na czole. Często zauważa się też coraz szerszy przedziałek i cieńsze, bardziej łamliwe włosy.
Jak można zdiagnozować łysienie androgenowe?
Diagnostyka opiera się na wywiadzie medycznym i badaniu fizykalnym przeprowadzonym przez specjalistę. Bardzo pomocne są badania trichoskopowe, które pozwalają ocenić stan mieszków włosowych oraz wykazać zmiany, takie jak miniaturyzacja czy puste mieszki.
W razie potrzeby lekarz zleca badania hormonalne, by wykluczyć inne przyczyny wypadania włosów. Szybkie rozpoznanie zwiększa szanse na skuteczne leczenie.
Jakie są metody leczenia łysienia androgenowego?
Leczenie opiera się na farmakoterapii, w której znajdują się takie środki jak finasteryd, który ogranicza przemianę testosteronu w DHT, oraz minoksydyl, hamujący wypadanie i wspierający regenerację włosów. Popularne zabiegi medycyny estetycznej to mezoterapia, aplikacje osocza bogatopłytkowego oraz przeszczepy włosów, zwłaszcza w zaawansowanych przypadkach.
Warto podkreślić, że receptę na leki można uzyskać także podczas konsultacji online. Wystawienie e-recepty wymaga jednak wcześniejszej rozmowy z lekarzem, który oceni, czy terapia jest wskazana i bezpieczna. To wygodne rozwiązanie dla osób, które chcą szybko rozpocząć lub kontynuować leczenie, choć zawsze poprzedzone powinno być profesjonalną oceną medyczną.
Artykuł sponsorowany
