– Ja i moja córka zostałyśmy bezdomne – mówi 45-letnia chełmianka. Kobieta znalazła się w finansowych tarapatach po tym, jak planowana przez nią działalność nie doszła do skutku. – To ostrzeżenie dla innych – mówi kobieta.
Na portalu społecznościowym Facebook pojawił się dramatyczny apel 45-letniej chełmianki. Samotna matka 10-latki pisze o swoim wieloletnim zaangażowaniu w pomoc porzuconym zwierzętom i związanej z tym nieudanej inwestycji. Informuje, że od lat choruje na kręgosłup, co uniemożliwia jej podjęcie stałej pracy. Postanowiła połączyć pasję z pracą. Planowała założyć niewielki hotel dla zwierząt. Zdecydowała się na sprzedaż mieszkania w bloku, kupno niedużej działki i budowę niewielkiego domu, w którym mogłaby mieszkać i jednocześnie zajmować się czworonogami. Jej plany spotkały się z protestami i po wielu biurokratycznych perypetiach spaliły na panewce.
– Zostałyśmy z córką bezdomne – mówi 45-latka. – Podcięto mi skrzydła, zabraniając budowy hoteliku dla zwierząt. Poniosłam na tę inwestycję ogromne nakłady finansowe. Straciłam sześćdziesiąt tysięcy złotych, czyli prawie połowę pieniędzy za sprzedane mieszkania. Za to, co zostało, nie jesteśmy jednak w stanie kupić nic, co nie jest ogłaszane jako do rozbiórki lub generalnego remontu. Zostałam odarta z połowy dorobku mojego życia. Zmuszona sytuacją wynajęłam lokum na wsi, bo w mieście nikt nie chciał nas przyjąć z psami. Tu płacimy jednak duże pieniądze za mały budynek dla nas dwóch i kilku psów. Pomieszczenie okazało się zagrzybione, ściany pokryły się czarną pleśnią, a my zaczęłyśmy chorować. Musimy jak najszybciej stąd uciekać, ale jesteśmy bez dachu nad głową. Jedyną opcją jest wyprowadzka z rodzinnego miasta i kupno małego skromnego domku na wsi, ale przez utratę połowy dorobku nie mamy na to funduszy. Po wielu poszukiwaniach znalazłam na wsi mały domek, który mogłabym kupić i wyremontować, gdybym miała nieco więcej środków. Dlatego moi przyjaciele namówili mnie na założenie zbiórki na portalu społecznościowym.
Chełmianka zapowiada, że nadal będzie pomagać zwierzętom, bo to jej jedyna otucha w nieszczęściu. (mo)
