Czekając na znak Zmartwychwstania

Na stole wielkanocnym, oprócz święconki nie powinno zabraknąć barwinka, bukszpanu lub rzeżuchy. Gałązki tych roślin symbolizują nowe życie otrzymane na chrzcie świętym. Nieodłącznym elementem świątecznego stołu są też pisanki. Wiek najstarszych znanych pisanek określa się na pięć tysięcy lat. Najstarsze pisanki znalezione na ziemiach polskich pochodzą z X w. Nie bez znaczenia są ich kolory. Czerwone symbolizują krew Chrystusa przelaną za grzechy, szczęście i nadzieję, czarne – wieczną pamięć, niebieskie i fioletowe żałobę wielkanocną, są też symbolem zdrowia. Żółte, to symbol młodości, gościnności i szczęścia, różowe, to radość ze Zmartwychwstania, zielone to symbol rodzącego się życia i wiosny, a pomarańczowe lub brązowe to cierpliwość, wytrzymałość i siła.

Niedziela Palmowa, obchodzona od średniowiecza, wprowadza nas w liturgię Wielkiego Tygodnia pełną znaczeń odnoszących się do Biblii.


W Wielki Czwartek w kościołach katedralnych, w godzinach rannych ma miejsce uroczysta msza krzyżma, podczas której poświęcane są oleje do namaszczeń oraz odbywa się odnowienie przyrzeczeń kapłańskich. W kościołach parafialnych odprawiana jest msza wieczerzy Pańskiej z obrzędem obmycia nóg.

Po mszy św. Najświętszy Sakrament przenosi się do kaplicy adoracji na pamiątkę uwięzienia Jezusa po Ostatniej Wieczerzy. Po zakończeniu liturgii z ołtarza zdejmuje się świece, mszał, krzyż i obrusy. Tabernakulum zostaje otwarte i puste, a wieczna lampka – zgaszona.

Wielki Piątek z kolei jest dniem zadumy nad męką Chrystusa, skupienia, powagi, wzmożonej pobożności. Tego dnia obowiązuje post ścisły. W Wielki Piątek odprawiane są nabożeństwa drogi krzyżowej. W tym dniu kapłani przywdziewają czerwone szaty liturgiczne symbolizujące miłość zwyciężającą na Krzyżu. Wielki Piątek należy również do najważniejszych świąt w Kościołach prawosławnym i protestanckim.

W więcej niż w połowie państw Unii Europejskiej jest dniem wolnym od pracy, między innymi od 2017 roku na Węgrzech. Najważniejszym elementem przygotowania do święta Zmartwychwstania Chrystusa jest pojednanie z Bogiem w sakramencie pokuty. Dla spóźnialskich i zabieganych istnieje od 2010 roku „noc konfesjonałów”.

Spokojnie można się wyspowiadać z tego, co leży nam na duszy i na sercu w godz. od 21.00 do 23. 59 na przykład w kościele pw. Piotra Apostoła przy ul. Królewskiej czy u ojców dominikanów przy ul. Złotej.

W Wielką Sobotę od wczesnych godzin rannych katolicy adorują Najświętszy Sakrament w przygotowanej do tego celu kaplicy, zwanej Grobem Pańskim. Jest to czas żałoby po ukrzyżowanym Jezusie Chrystusie. Kapłani tego dnia nie sprawują mszy św. Tradycyjnie w tym dniu błogosławi się pokarmy na stół wielkanocny.

To przede wszystkim: chleb, a także jajka – symbol życia i płodności, budzący radość w sercach oraz wędliny i baranek wielkanocny. Symbolizuje on wielkanocnego baranka paschalnego, który był zapowiedzią Baranka – Chrystusa zabitego, Zmartwychwstałego, wybawiającego swoją Krwią od śmierci wiecznej. Na wielkanocnym stole pojawia się też pobłogosławiony chrzan, sól i pieprz, które są odpowiednikami gorzkich ziół.

O godzinie 20.00 rozpocznie się Liturgia Wigilii Paschalnej z procesją rezurekcyjną.

Święta Wielkanocne wzięły swój początek od żydowskiej Paschy, czyli wyjścia narodu wybranego z niewoli egipskiej do Ziemi Obiecanej. Na soborze nicejskim w 325 r. ustalono, że Wielkanoc w Kościele katolickim będzie obchodzona w pierwszą niedzielę po pierwszej wiosennej pełni księżyca, a więc w czasie żydowskiej paschy. Pascha w języku hebrajskim oznacza przejście, a także uderzenie, gwałtowną interwencję, wskutek której rodzi się nowy porządek, nowa logika życia.