12 długich lat czekał były marszałek województwa, Henryk Makarewicz na pełne wybaczenie ze strony swoich partyjnych kolegów i powołanie na jakiekolwiek nieco bardziej samodzielne stanowisko.
Tak rekordowa odstawka była karą za złamanie dyscypliny partyjnej i zawarcie koalicji z SLD i Samoobroną w Sejmiku województwa bez zgody kierownictwa PSL.
Pamiętliwość partii
Dla dzisiejszej polityki to zupełna prehistoria, choć inni uczestnicy tamtych wydarzeń są wciąż czynni na regionalnej scenie. Wraz z Makarewiczem przeciw oficjalnej linii ludowców opowiedział się przecież i Sławomir Sosnowski, któremu jednak wybaczono szybciej – dziś wszak sam jest marszałkiem. Nieco później, ale również pełną partyjną amnestię otrzymała inna zbuntowana, Teresa Królikowska, która przez kilka lat kierowała PKS Wschód, następnie przekształconym właśnie w Lubelskie Dworce. To właśnie ona ściągnęła kilka lat temu Makarewicza do rady nadzorczej spółki, w której wspólnie opierali się przedstawianym przez PO planom pełnej prywatyzacji regionalnej komunikacji autobusowej.
Sam Makarewicz był jednak od czasu swego odwołania w 2005 r. (głosami także PSL) rugowany z wszelkich funkcji partyjnych i samorządowych. Przegrywał też wszystkie konkursy, w których brał udział. Anatema ta była o tyle dziwna, że Makarewicz i jako marszałek, i jako polityk w niełasce zachowywał konsekwentnie lojalność wobec partii. Powoli odchodzili jego przeciwnicy – najpierw Zdzisław Podkański – przez swoje Stronnictwo „Piast” do PiS, a następnie Edward Wojtas, który zginął w katastrofie smoleńskiej, a bojkot Makarewicza trwał.
Wiceprezesura spółki dworcowej nie jest zresztą jakąś szczególną synekurą (choć i tak bardziej prestiżową niż wcześniej pełniona funkcja „kierownika Biura Gruntów Marginalnych i Mieszkaniowych). W dodatku Lubelskie Dworce znajdują się w coraz trudniejszej sytuacji. W związku z planami budowy nowego dworca metropolitalnego dla Lublina straci rację bytu obecny dworzec na Podzamczu, którego modernizacja latami była blokowana przez władze miejskie. Kwestia przebudowy i zmiany przeznaczenia terenów sąsiadujących z posesją należącą do LD wciąż pozostaje w sferze planów. W dodatku spółka nie może pozbyć się należącego do niej PKS Hrubieszów ani poprawić fatalnych wyników tego przedsiębiorstwa, i tym właśnie w zarządzie LD ma zająć się Makarewicz. TAK
