Na pobożną nutę

Klerycy jak co roku, zapraszają, na „Cecyliankę”, która odbędzie się w dniach 15 – 17 listopada w budynku Metropolitalnego Seminarium Duchownego w Lublinie przy ul. Stefana Kardynała Wyszyńskiego 6. Celem imprezy jest promowanie piękna muzyki kościelnej i kultury chrześcijańskiej oraz ukazanie jej różnorodności.


Wydarzenie bierze nazwę od św. Cecylii, patronki muzyków, której wspomnienie liturgiczne przypada 22 listopada. Lubelska „Cecylianka” to trzy dni koncertów: zespołów chórów i scholi. To nie tylko wspaniała zabawa i możliwość spotkania ze znajomymi, ale przede wszystkim chwalenie Boga przez śpiew i muzykę. Już w piątek, 15 listopada, wieczór zapowiada się bardzo ciekawie.

O godz. 19.00 wystąpi chór św. Jana Pawła II pod dyr. ks. dr T. Lisieckiego, poza tym zaśpiewa seminaryjna schola gregoriańska, odbędzie się też koncert organowy Stanisława Maryjewskiego, a potem wystąpi chór Inspirante (dyr. M. Świeca). Następnego dnia przewidziany jest koncert zespołu „Razem za Jezusem” z ks. Krzysztofem Kralką SAC. W niedzielę, 17 listopada, o godz. 19.00 wystąpi zespół „Porozumienie”.

Patronka tego pięknego przedsięwzięcia, św. Cecylia, pochodziła z rodu rzymskich patrycjuszy. Niezwykle piękna w młodości uczyniła śluby dziewictwa. Rodzice jednak zmusili ją do małżeństwa. Cecylia nie tylko wymogła na przyszłym mężu Walerianie, aby uszanował jej dziewictwo, ale nawróciła swego męża i jego brata Tyburcjusza na chrześcijaństwo. Walerian przyjął chrzest z rąk papieża Urbana I.

Złożył też pod wpływem Cecylii ślub czystości. Ponieważ były to czasy prześladowania chrześcijan, obaj bracia zostali ścięci. Cecylia też poniosła śmierć za Chrystusa. Zamknięto ją w rozpalonej łaźni, a gdy po trzech dniach okazało się, że nadal żyje, została ugodzona w szyję dwa razy mieczem. Zmarła po kilku dniach, 22 listopada.

Męczennica została pochowana w katakumbach św. Kaliksta. Jej nietknięte ciało zostało tam odnalezione w 822 roku. Przeniesiono je do bazyliki na Zatybrzu, wybudowanej według tradycji już w IV w., po edykcie Konstantyna, w miejscu, gdzie znajdowała się willa Cecylii i Waleriana. Ponownej ekshumacji ciała Cecylii dokonano w 1599 roku. Nadal było ono w stanie nietkniętym, co uznano za potwierdzenie jej świętości. Leżała na boku, jakby spała, jedynie ślady po cięciach na szyi wskazywały, że jest martwa. Świadkiem otwarcia grobu był młody rzeźbiarz Stefano Madena, który rok później wykonał przepiękną rzeźbę świętej. Znajduje się ona w poświęconej św. Cecylii bazylice.

Święta czczona jest jako patronka muzyków, chórzystów i organistów. W ikonografii jest przedstawiana z rękoma wzniesionymi ku górze, w geście modlitwy lub grająca na jakimś instrumencie muzyczny: cytrze, harfie lub organach. Częstymi atrybutami są również miecz-narzędzie jej śmierci oraz anioł i wieniec z białych i czerwonych róż. Imię św. Cecylii w Kościele otaczane jest dużym kultem. Jest włączone do kanonu mszy św. oraz litanii do Wszystkich Świętych.

Elżbieta Kasprzycka