Po prostu, numer 1 w Lublinie

„Od stu lat numer 1 w Lublinie” – pod takim hasłem Szkoła Podstawowa nr 1 im. ks. Stanisława Konarskiego w Lublinie obchodziła 100-lecie swojego istnienia. Uroczystości jubileuszowe odbyły się w gmachu szkoły, w piątek, 25 października br. Wzięli w nich udział m.in. przedstawiciele władz województwa, miasta, kuratorium oświaty i dyrektorzy zaprzyjaźnionych z „jedynką” szkół.


Szkolną uroczystość rozpoczęła msza św. pod przewodnictwem abpa Stanisława Budzika, metropolity lubelskiego. Arcybiskup poświęcił płaskorzeźbę patrona szkoły, którą ufundowała Rada Rodziców oraz Europejska Fundacja Aktywności Społecznej w Lublinie. Oficjalną część jubileuszu rozpoczął program artystyczny przygotowany przez uczniów i nauczycieli pt. „Tylko Jedynka”. Goście mogli obejrzeć m.in. taniec zespołu folklorystycznego „Nasz Lublin”, występ zespołu tańca nowoczesnego, zespołu tańca klasycznego, zespołów wokalnych, instrumentalistów wykonujących utwory muzyki klasycznej oraz uczniów z grupy recytatorów. Szkoła przygotowała także wystawę w izbie pamięci, dokumentującą jej historię oraz pamiątkowe wydawnictwo.

Z okazji jubileuszu Mariusz Banach, zastępca prezydenta Lublina ds. oświaty i wychowania, wręczył dyrektor szkoły Iwonie Pańpuch oraz jedenastu nauczycielom SP nr 1 Medale Prezydenta Miasta Lublin. Szkoła otrzymała także wyjątkowe wyróżnienie – Medal „Zasłużony dla Miasta Lublin”.

Historia placówki

Historia SP nr 1, a przed reformą oświaty Gimnazjum nr 1, sięga roku 1919. Placówka powstała rok po odzyskaniu przez Polskę niepodległości jako siedmioklasowa szkoła powszechna dla dzieci pracowników kolejowych. Pierwsze zajęcia odbywały się w budynkach przy ul. Bychawskiej, Pochyłej i Piaskowej. Własnego, zajmowanego do dziś, okazałego gmachu przy ul. Kunickiego placówka doczekała się dopiero w latach 30-tych XX wieku. W tym czasie zyskała także patrona: 15 listopada 1937 – szkoła została przemianowana na Szkołę Powszechną III stopnia i przyjęła nazwę: Publiczna Szkoła Powszechna III stopnia nr 1 im. Księdza Stanisława Konarskiego.

W czasie II wojny światowej hitlerowcy zajęli nowiutki gmach szkoły. W pomieszczeniach przeznaczonych na szatnię i świetlicę urządzili stajnię dla koni. Dodatkowo, od lata 1940 do 22 lipca 1944 roku, funkcjonował w szkole niemiecki szpital wojskowy. Uczniowie „jedynki” musieli kontynuować naukę w ciężkich warunkach, w salach Szkoły Podstawowej nr 2 przy ul. Kochanowskiego. Do gmachu swojej szkoły powrócili dopiero w 1946 r., ponieważ po zakończeniu II wojny światowej szkolny budynek pełnił jeszcze przez kilkanaście miesięcy funkcję szpitala radzieckiego.

Od 1 września 1999 r rozpoczął się kolejny szkolny rozdział. Szkoła zaczęła funkcjonować jako Gimnazjum nr 1 imienia ks. Stanisława Konarskiego. Po ostatniej reformie oświaty, w wyniku likwidacji gimnazjów, od 1 września 2017 roku SP nr 1 znów jest szkołą podstawową. Niezmiennie patronuje jej ks. Stanisław Konarski.

Emilia Kalwińska