W Teatrze Starym o Kościele

„Kościół – jaki jest każdy widzi. Wokół książki: Między Panem a Plebanem. Michnik, Tischner, Żakowski” – tak zatytułowano debatę, jaka odbyła się w Teatrze Starym w Lublinie, zorganizowana w ramach działalności dominikańskiej Fundacji „Ponad Granicami”.
W debacie wziął udział Adam Michnik, współautor książki „Między Panem a Plebanem.

Michnik, Tischner, Żakowski”, oraz były rektor Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, ks. prof. Andrzej Szostek, a także prowadzący debatę, o. Tomasz Dostani.

Padło wiele słów o krytycznej wymowie na temat bieżącej sytuacji w Kościele katolickim. Zgodnym zdaniem dyskutantów symbolem tego jest o. Tadeusz Rydzyk i związane z jego osobą Radio Maryja. Zarzuty dotyczące manipulacji słuchaczami tej stacji radiowej wybrzmiały dość mocno, gdy ze strony publiczności padło pytanie, kiedy wiadoma stacja zostanie zamknięta. Były rektor KUL, ks. Andrzej Szostek, zaoponował wobec takich pomysłów, ale też zaznaczył, że optymalna, wg niego, byłaby sytuacja, gdy sami dotychczasowi słuchacze stacji zaczną z niej rezygnować.

Niechęć wobec stacji radiowej i prowadzących ją zakonników wiązała się z przekonaniem dyskutantów, iż wpływa ono niekorzystnie na polskie społeczeństwo. Jednocześnie padły słowa uznania wobec księży takich m.in. jak ks. Janusz Lemański.

Adam Michnik, deklarujący się jako przeciwnik wszelkich form manipulacji w Kościele katolickim, wspominał ks. Józefa Tischnera, ks. Jana Zieję, podając ich jako przykład prawdziwych porządnych kapłanów. Wiele ciepłych słów, w tym słów wdzięczności, poświęcił obecnemu na debacie o. Ludwikowi Wiśniewskiemu, ale też Janowi Pawłowi II. Na jego temat wypowiedział wiele pozytywnych słów, podkreślając w nich wielkość papieża Polaka. Jednocześnie przyznał, że w Ojcu Świętym widział – mimo jego bezspornej wielkości – pewne pęknięcie.

Przykładem tego „pęknięcia” miałby być – opisany podczas debaty przez A. Michnika – stosunek Jana Pawła II do homoseksualistów. Redaktor naczelny „Gazety Wyborczej” wspomniał fakt stanowczych wypowiedzi Jana Pawła II na ich temat; ale przypomniał też głęboko ludzkie, pełne ciepła gesty Ojca Świętego wobec homoseksualistów w momencie bezpośredniej z nimi styczności.

Ks. prof. Andrzej Szostek starał się wyjaśnić, że nie jest to – w jego odczuciu – „pęknięcie”. Podkreślił, że należy spojrzeć na Jana Pawła II, jak na każdego człowieka, co oznacza, że należy uwzględnić dokonujące się w nim z biegiem czasu zmiany oraz nieustanny rozwój. Stąd zauważoną sprzeczność – którą dostrzegł A. Michnik – w nauczaniu Ojca Świętego należałoby wiązać raczej z wewnętrznym rozwojem papieża.

Monika Skarżyńska