Wigilijna kolacja Zyty…

24 grudnia Zyta na kaflowej kuchni przygotuje wigilijną kolację. Na stole postawi dwa talerze. Jeden dla siebie, drugi pusty. – Tu nieopodal mieszka brat mojej babci. Też jest sam. To stary, schorowany człowiek. Ale może da radę przyjść? – wierzy.


W ferworze przedświątecznych przygotowań wielu z nas traci głowę. Zapominamy o tym, jak naprawdę powinno przeżywać się święta Bożego Narodzenia. Całe szczęście, wśród zakupowego szaleństwa i pogoni w sumie nie wiadomo za czym, są jeszcze tacy wśród nas, którzy znaleźli w sobie miłość, ciepło i dobro. I wykorzystali czas przed świętami w najlepszy możliwy sposób – na pomocy drugiemu człowiekowi.

– Brakuje słów, które mogłyby opisać to, jaką pomoc już dostałam. Bardzo, bardzo dziękuję – mówi ze łzami w oczach Zyta.

Los jej nie oszczędzał

Żyła jak wielu z nas. Miała męża, dom, pracę. Niestety, splot nieszczęśliwych zdarzeń sprawił, że straciła wszystko. 45-letnia Zyta z trudem o tym opowiada. O wielu rzeczach, które spotkały ją w życiu wolałaby zapomnieć. Rozpad małżeństwa, potem problemy ze znalezieniem pracy, utrzymaniem się, ciągła tułaczka. To wszystko sprawiło, że po powrocie z kolejnego, zagranicznego wyjazdu za pracą, pragnąc mieć swoje miejsce na ziemi, z którego nikt jej nie wyrzuci, zamieszkała w pozostałościach zabudowań po swojej rodzinie. To niewielki, rozpadający się dom, mieszczący się w środku niewielkiego lasu w Tomaszówce w gminie Sawin. Z dala od ludzi i głównej drogi.

Aby w ogóle dało się tak zamieszkać, gmina pomogła kobiecie odbudować zawaloną ścianę domu. Ale to nie był jedyny problem, z którym musi się tam mierzyć. Chociaż w dzisiejszym świecie wydaje się, że to niemożliwe, w domu nie ma prądu. Kobieta korzystała z agregatu, ale się zepsuł. Nie stać jej było na naprawę, więc po zmroku zapalała świeczki.

W domu nie ma też łazienki ani bieżącej wody. Korzysta z wychodka. Wodę czerpie ze studni, o ile jest w niej woda. Bo w lecie całkowicie wysycha. Dach się rozpada, gliniane ściany domu się sypią. Zyta stara się jak może, by własnymi rękami doprowadzić budynek do ładu. Samodzielnie z grubszych gałęzi buduje ogrodzenie. Jednak niewielki zasiłek, który jest obecnie jej jedynym źródłem utrzymania, nie wystarcza na wiele.

Pomoc popłynęła strumieniem

– Gdy słyszy się takie historie, człowiek nabiera pokory – przyznaje Marlena Szoda, inicjatorka pomocy dla Zyty, która o jej sytuacji dowiedziała się od swojej cioci. Początkowo wiedziała tylko, że kobiecie brakuje pieniędzy na podstawowe produkty. Radna Bogumiła Głąb przekazała jej wówczas wiadomość od Zyty, że potrzebuje kurtkę zimową, szampon, proszek do prania i płyn do mycia naczyń.

– Bardzo mnie to poruszyło i pomyślałam, że nie mogę tego tak zostawić. Razem ze swoją koleżanką Darią Oliwiak postanowiłyśmy zebrać te rzeczy – mówi. Marlena i Daria znają się z Centrum Sportów Funkcjonalnych „Jumpfitter” w Chełmie. Marlena jest tam trenerką. W piątek, 14 grudnia organizowano tam wspólną wigilię.

– Moja szefowa, Joanna Sionkowska, z aprobatą przyjęła propozycję, aby podczas świątecznego spotkania zorganizować zbiórkę. Udało się z niej kupić kilka najpotrzebniejszych rzeczy. Ale gdy kolejnego dnia, w sobotę, udaliśmy się z nimi do pani Zyty, okazało się, że potrzeb jest o wiele więcej, a kobiecie brakuje odwagi, by o nie prosić. Dlatego nagłośniliśmy w mediach społecznościowych informacje o zbiórce.

I włączyło się mnóstwo osób! W ciągu zaledwie kilku dni udało się nam naprawić agregat, zawieźć lodówkę, pralkę, meble, budy dla jej dwóch psów i karmę, artykuły spożywcze oraz chemię – wylicza Marlena. Dodaje, że teraz największą pomocą dla Zyty byłaby praca. Wcześniej pomagała w gospodarstwach, sprzątała, opiekowała się starszymi osobami, była zatrudniona w sklepie. Z wykształcenia jest cukiernikiem.

– To zaradna, pracowita kobieta. Stałe zatrudnienie rozwiązałoby wiele jej życiowych problemów. Dzięki uprzejmości naszej szefowej Joanny i jej męża Macieja Sionkowskiego, zbieramy datki na skuter dla niej. Kiedyś właśnie nim dojeżdżała do pracy, ale gdy ją straciła, była zmuszona go sprzedać – wyjaśnia Marlena.

Jeśli ktoś chciałby wesprzeć tę zbiórkę, może udać się do siedziby Centrum Sportów Funkcjonalnych „Jumpfitter” przy ul. Metalowej 53 w Chełmie. Tam znajduje się puszka, do której można wrzucać pieniądze. Potem trafią one do chełmskiego Stowarzyszenia „Tak Niewiele”, które o ile tylko uda się uzbierać odpowiednią kwotę – kupi skuter dla Zyty. (mg)

Dziękujemy, że przeczytałaś/eś nasz artykuł do końca.

Bądź na bieżąco!

Najnowsze Wydanie
2026-11-16 Nowy Tydzień tygodnik lokalny
5,00zł Kup Gazetę