100 dni abstynencji na 100-ecie odzyskania wolności

Takie hasło ogłosili biskupi polscy w swoim liście pasterskim. Od wielu lat sierpień jest miesiącem dobrowolnej abstynencji Polaków oraz czasem modlitw w intencji uzależnionych od alkoholu. W roku jubileuszu -Kościół proponuje wydłużyć ten okres do 11 listopada.

I Międzynarodowy Katolicki Kongres Przeciwalkoholowy odbył się pod patronatem kardynałów Aleksandra Kakowskiego i Augusta Hlonda w 1937 roku w Warszawie. Wtedy na statystycznego Polaka przypadał jeden litr spożywanego alkoholu. Teraz Polacy piją średnio dziesięć razy więcej. Szacuje się, że osoby uzależnione, a jest to 18 % społeczeństwa, wypijają 70% spożywanego w kraju alkoholu, czyli ponad 33 litry czystego alkoholu rocznie na głowę.

O cnotę trzeźwości

Po wybuchu II wojny światowej efekty pracy apostolstwa trzeźwości, którego głównymi ośrodkami były Warszawa i Poznań, zostały zniweczone, tym bardziej, że okupant płacił alkoholem, a pędzenie bimbru dawało określone dochody. W 1950 roku Kardynał Stefan Wyszyński wydał „ Zarządzenie w sprawie walki o cnotę trzeźwości”. Zobowiązał on wszystkich duszpasterzy do włączenia się w akcję trzeźwości. „ Przez abstynencję wielu do trzeźwości całego narodu” apelował Prymas Tysiąclecia. Troska o trzeźwość narodu to jeden z filarów duszpasterstwa w Polsce. W tym roku ze względu na jubileusz stulecia odzyskania niepodległości, biskupi zaapelowali o sto dni abstynencji na stulecie odzyskania niepodległości, od soboty 4 sierpnia do niedzieli 11 listopada 2018 roku. Święty Jan Paweł II mówił, że „ prawdziwy egzamin z wolności jest dopiero przed nami”.

Dlatego warto podjąć wyzwanie: sto dni abstynencji na stulecie niepodległości. Jest to egzamin z wolności i miłości do ojczyzny mówią polscy biskupi w swoim liście do wiernych. Ważne jest tworzenie i wspieranie grup modlitewnych w intencji trzeźwości, a także tworzenie nowych i aktywizacja już istniejących bractw i stowarzyszeń abstynenckich. Cenne jest włączanie coraz większej grupy dzieci i młodzieży do grup Dziecięcej Krucjaty Niepokalanej, ruchu Światło – Życie, czy innych ruchów istniejących w Kościele, a coraz więcej dorosłych w Krucjatę Wyzwolenia Człowieka. Ważną rzeczą jest wspieranie grup Anonimowych Alkoholików i grup Al– Anon oraz promowanie Programu Dwunastu Kroków, który ludzi uzależnionych, czy współuzależnionych prowadzi od kryzysu do świętości. Ważne jest organizowanie spotkań modlitewnych, pielgrzymek i rekolekcji trzeźwościowych. Takie pielgrzymki docierają do wielu miejsc, m. in. na Jasną Górę, do Lichenia, Niepokalanowa, Gietrzwałdu, Miejsca Piastowego czy na Górę Chełmską koło Koszalina.”

Ciężka i długotrwała choroba

Biskupi podkreślają, że konieczna jest także pomoc dla miliona dzieci żyjących w rodzinach z problemem alkoholowym. Wielu bardzo młodych ludzi już sięga po alkohol, będący przyczyną przyszłych rozczarowań, dramatów, a często i śmierci. W początkach katolickiej akcji trzeźwości apel Episkopatu Polski dotyczył powstrzymania się od picia wódki i ograniczenia spożywania innych napojów alkoholowych. Od 1992 roku biskupi nawołują do całkowitej abstynencji. W czasie Adwentu i Wielkiego Postu motywacja abstynencji ma swoje korzenie w samej tajemnicy naszego zbawienia, zaś czas od sierpnia, i jak w tym roku do 11 listopada, to miesiące wielu świąt maryjnych i czas związany z ważnymi wydarzeniami dotyczącymi historii naszego kraju. 14 sierpnia oddał życie za bliźniego św. Maksymilian Kolbe, patron wielu inicjatyw zmierzających do otrzeźwienia narodu.

Alkoholizm to ciężka, długotrwała choroba, podobnie jak cukrzyca i nadciśnienie. Osoba podejmująca leczenie potrzebuje pomocy lekarza, psychologa, terapeuty czy duchownego. Często też osobistego świadectwa, wspomagającego terapię. Dobrowolna rezygnacja z alkoholu motywowana miłością do bliźniego jest jedną z dróg realizacji wyobraźni miłosierdzia, której uczył nas św. Jan Paweł II. Badania pokazują, że osoby wierzące i praktykujące, świadome swojej chrześcijańskiej misji, są w mniejszym stopniu narażone na uzależnienia. Uświadomienie sobie odpowiedzialności za zbawienie uzależnionych od alkoholu, to jeden z głównych motywów „ trzeźwego sierpnia”, czy 100 dni abstynencji.

To wyjątkowy czas solidarnej modlitwy oraz refleksji nad wciąż aktualnymi i niezwykle bolesnymi problemami, związanymi z nadużywaniem alkoholu, które dotykają tak wiele polskich rodzin. Abstynencja, to dar miłości – świadome i konkretne działanie dla dobra drugiego człowieka. Dobrowolna abstynencja, podjęta jako ofiara w intencji tych, którzy o własnych siłach nie mogą się wyzwolić z nałogu, jest sprawdzianem naszej miłości bliźniego.

Elżbieta Kasprzycka