Modlitwa w cierpieniu

11 lutego, w dzień liturgicznego wspomnienia Najświętszej Marii Panny z Lourdes, obchodzony był w całym Kościele XXV Światowy Dzień Chorego.
W sobotę, 11 lutego, w lubelskiej archikatedrze o godz. 10 odbyło się modlitewne czuwanie, zakończone indywidualnym błogosławieństwem. Mszy św. o godz. 11 przewodniczył abp Stanisław Budzik. W jej trakcie został udzielony sakrament namaszczenia chorych.
Światowy Dzień Chorego ustanowił 13 maja 1992 r. papież Jan Paweł II. Miało to miejsce w 75. rocznicę objawień fatimskich i 11. rocznicę zamachu na jego życie. Dla chorych i pracowników służby zdrowia, dla wiernych chrześcijan i dla wszystkich osób dobrej woli jest ten dzień „ owocnym czasem modlitwy, współuczestnictwa i ofiary z cierpienia dla dobra Kościoła oraz wezwaniem skierowanym do wszystkich, aby rozpoznali w chorym bracie, święte Oblicze Chrystusa, który przez cierpienie, śmierć i zmartwychwstanie dokonał dzieła zbawienia ludzkości” (Jan Paweł II, list ustanawiający Światowy Dzień Chorego z 13 maja 1992 r.)

Jak pisze papież Franciszek w swoim orędziu: „dzień ten jest okazją do zwrócenia szczególnej uwagi na sytuację chorych, a ogólnie rzecz biorąc cierpiących”. Jednocześnie zachęca tych, którzy poświęcają się na ich rzecz, począwszy od ich rodzin, pracowników służby zdrowia i wolontariuszy, do dziękowania za otrzymane od Pana powołanie towarzyszenia chorym braciom. Ponadto obchody te odnawiają w Kościele dynamikę duchową, aby coraz lepiej wypełniać tę zasadniczą część jego misji, która obejmuje posługę ostatnim, chorym, cierpiącym, wykluczonym i usuwanym na margines”
Kościół przypomina, że Dzień Chorego mobilizuje do lepszej opieki nad cierpiącymi. Łaska uzdrowienia płynie dla nich przez Słowo Boże, sakramenty, charyzmaty oraz modlitwę Kościoła. Odmawiając modlitwę w intencji chorych i cierpiących, możemy też liczyć na odpust cząstkowy, a uczestnicząc w eucharystii lub będąc przy łóżku chorego, na odpust całkowity pod zwykłymi warunkami.
W tym roku centralnym miejscem jubileuszowego, dwudziestego piątego spotkania było ponownie Lourdes.

Lourdes to słynne miejsce cudów, gdzie Matka Boża objawiła się niepiśmiennej Bernadetcie Soubirous. Od 11 lutego do 16 lipca 1858 r. Najświętsza Maria Panna ukazała się 18 razy 14-letniej Bernadetcie. Wydarzenia te miały miejsce w grocie Masabielle niedaleko Lourdes. Bernadetta wstąpiła do klasztoru sióstr w Nevers w 1866 r. i przebywała tam aż do swojej śmierci 16 kwietnia 1879 r. W czerwcu 1925 r. została beatyfikowana, a w 1933 r. – kanonizowana.
W 1994 r. światowym punktem tych uroczystości była Częstochowa.
Elżbieta Kasprzycka