Jak najkorzystniej opodatkować wynajem obiektów letniskowych? Część druga

W poprzedniej części poradnika wyjaśniliśmy, w jakich okolicznościach wynajem tymczasowych obiektów letniskowych może zostać zwolniony z podatku dochodowego oraz jak rozliczyć taką formę działalności na zasadach ogólnych, przy zastosowaniu stawki liniowej i ryczałtem ewidencjonowanym.

 Karta podatkowa a warunki ustawodawcy

 Jak już zostało wspomniane w poprzedniej części poradnika art. 25 ust. 1 ustawy ryczałtowej reguluje kwestię opodatkowania wynajmu tymczasowych obiektów letniskowych w formie karty podatkowej. Zgodnie z jego treścią, podatnik podlega takiej formie opodatkowania, jeśli spełni dyktowane przez ustawodawcę warunki. Podatnik musi: złożyć wniosek o zastosowanie opodatkowania w tej formie, w którym zgłosi prowadzenie działalności 
wymienionej w jednej z 12 części tabeli. Co więcej przy prowadzeniu działalności nie może korzystać z usług osób nie zatrudnionych 
przez siebie na podstawie umowy o pracę, oraz z usług innych przedsiębiorstw i 
zakładów (chyba, że chodzi o usługi specjalistyczne), nie może także prowadzić innej pozarolniczej działalności gospodarczej. Ponadto ustawodawca zastrzega, że opodatkowanie kartą podatkową nie będzie możliwe jeśli małżonek podatnika prowadzi działalność w tym samym zakresie lub jeśli on sam wytwarza wyroby opodatkowane, na podstawie odrębnych przepisów, podatkiem akcyzowym – informuje Robert Tomaszewski z portalu www.grunttozysk.pl.

Zobowiązania podatnika przy wyborze karty podatkowej

Podatnicy prowadzący działalność opodatkowaną w formie karty podatkowej są co prawda zwolnieni z obowiązku prowadzenia ksiąg, składania zeznań podatkowych oraz wpłacania zaliczek na podatek dochodowy (do czego zobowiązani są podatnicy wybierający pozostałe formy opodatkowania). Jednak, podatnicy ci są w zamian zobowiązani do wydawania na żądanie klienta rachunków i faktur, o których mowa w odrębnych przepisach, które mają na celu stwierdzenie faktu sprzedaży wyrobu, towaru lub wykonanie usługi. Co więcej podatnik zobowiązany jest przechowywać w kolejności numerów kopie tych rachunków i faktur w okresie pięciu lat podatkowych, licząc od końca roku, w którym wystawiono rachunek lub fakturę.

Wysokość podatku właściwa dla karty podatkowej ustalana jest w drodze decyzji, wydanej na podstawie złożonego wniosku o zastosowanie takiej formy opodatkowania, przez naczelnika urzędu skarbowego. Podatnicy, którzy w roku poprzedzającym rok podatkowy, opłacali podatek dochodowy w formie karty podatkowej, są zobowiązani do dnia otrzymania decyzji ustalającej wysokość tego podatku, opłacać podatek dochodowy w formie karty podatkowej, w wysokości stawki określonej w decyzji ustalającej jej wysokość na rok poprzedni. Kwoty podatku dochodowego zapłacone w okresie przed doręczeniem decyzji ustalającej opodatkowanie w formie karty podatkowej zalicza się na poczet podatku wynikającego z tej decyzji.

Saveinvest Sp. z o.o.