23. września Kościół wspomina włoskiego kapucyna, św. ojca Pio – najsłynniejszego współczesnego stygmatyka.
Przez ponad 50 lat ojciec Pio nosił na swoim ciele: na dłoniach, stopach, a także na boku i głowie, nieustannie krwawiące rany – stygmaty, znaki męki Chrystusa. Przez wszystkie te lata w modlitwie, pokorze i w ofiarnym cierpieniu realizował posłanie miłości, budując grupy modlitewne oraz nowoczesny szpital „Dom ulgi w cierpieniu”.
Święto u ojców Kapucynów
Przygotowania do liturgicznego wspomnienia św. stygmatyka w lubelskim kościele oo. Kapucynów przy Krakowskim Przedmieściu trwały już od 20 września. W dniach 20-22 września Grupa Modlitewna Ojca Pio działająca przy tamtejszym klasztorze, zorganizowała triduum modlitewne.
W piątek, 20 września, przed wieczorną mszą św. miała miejsce adoracja krzyża, następnego dnia odprawiane było specjalne nabożeństwo połączone z modlitwą różańcową. Natomiast w niedzielę, przed wieczorną Eucharystią odbyła się adoracja Najświętszego Sakramentu. Nabożeństwo do ojca Pio odbędzie się o godz. 18.00 w poniedziałek, 23 września.
Misje święte na Rudniku
Wielkie uroczystości religijne odbyły się na Rudniku, w parafii której patronuje św. ojciec Pio. Od 15 – 22 września trwały tam misje święte, których kulminacją był odpust w niedzielę 22 września. Po sumie odpustowej o godz. 12.00 miała miejsce procesja do krzyża misyjnego.
Tuż po beatyfikacji Ojca Pio, abp Józef Życiński 1 grudnia 1999 roku erygował nową parafię w Lublinie, w dzielnicy Rudnik pw. Błogosławionego Ojca Pio. Kompleks sakralny, obejmujący świątynię i plebanię, powstał w latach 1985-1993 według projektu lubelskiego architekta Tadeusza Michalaka na dwudziestoarowej działce, ofiarowanej na ten cel przez Helenę i Jana Mrozików. Realizatorem budowy był ks. Czesław Pac.
Była to początkowo kaplica filialna kościoła pw. św. Mikołaja. Nowa parafia pw. Ojca Pio liczyła 850 osób, dziś liczba wiernych wzrosła do 2760. W 1999 roku do kościoła zostały sprowadzone relikwie błogosławionego stygmatyka. Kawałek zakrwawionego bandaża przechowywany jest w niewielkiej monstrancji, w tabernakulum.
Uroczystej intronizacji relikwii dokonał w 2000 r. dziekan Dekanatu Lublin-Wschód ks. kanonik Józef Siemczyk. Przy prężnie rozwijającej się parafii działają trzy kółka różańcowe: św. Mikołaja, św. Faustyny i św. Ojca Pio. Poza tym Legion Maryi, Domowy Kościół, Margaretka, Duchowa Wspólnota Chorych i Niepełnosprawnych, Dziecięca Grupa Teatralna, Służba Liturgiczna Ołtarza i Grupa Modlitewna Ojca Pio.
23. każdego miesiąca
Relikwie świętego stygmatyka, które są zwykle wystawiane 23. dnia każdego miesiąca, w Lublinie posiadają też m. in. kościoły: pw. Niepokalanego Serca Maryi i Św. Franciszka na Poczekajce, pw. św. Józefa na LSM, wspomniany już kościół oo. Kapucynów na Krakowskim Przedmieściu, kościół pw. Matki Bożej Różańcowej na osiedlu Widok oraz kościół pw. Świętego Archanioła na Bronowicach.
Woń świętości
Ojciec Pio, czyli Francesco Forgione, urodził się 25 maja 1887 roku w Pietrelcinie w południowych Włoszech jako piąte dziecko w wielodzietnej rodzinie ubogich chłopów. Do 10. roku życia pracował na roli opiekując się stadem owiec.
W styczniu 1903 roku rozpoczął nowicjat w Zakonie Braci Mniejszych Kapucynów, zaś w sierpniu 1910 roku przyjął święcenia kapłańskie i całkowicie oddał się Bogu, traktując to jako ofiarę wynagradzającą za grzechy ludzkości oraz dusze w czyśćcu cierpiące. 7 września tego samego roku doznał objawienia – i wtedy właśnie na swych rękach kapucyn po raz pierwszy zobaczył rany – stygmaty, które jednak po pewnym czasie znikły. To zjawisko powtórzyło się z jeszcze większą intensywnością we wrześniu 1911 roku oraz w marcu 1912 roku.
Od września 1916 roku aż do śmierci, ojciec Pio przebywał w klasztorze Matki Bożej Łaskawej w San Giovanni Rotondo. 5 sierpnia 1918 roku otrzymał ranę na boku. Wszystkie „rany Chrystusa” pojawiły się na ciele stygmatyka 20 sierpnia 1918 roku i przez następne 50 lat nieustannie krwawiły i nie goiły się. Zachowując ciągłą świeżość, nie powodowały ropni, stanów zapalnych ani martwicy, a wręcz unosiła się wokół nich woń fiołków róż i pomarańczy tzw. woń świętości. Stygmaty zniknęły całkowicie na kilka dni przed śmiercią, która nastąpiła 23 września 1968 roku i nie pozostawiły żadnych blizn.
Ojciec Pio był pogrążony w nieustannej modlitwie. Na pytanie, jak żyć, miał jedną odpowiedź: „Módl się, żyj nadzieją i nie martw się”. W ciągu ponad 50 lat posługi kapłańskiej, wierni pielgrzymując z każdej strony świata przybywali do księdza stygmatyka, aby otrzymać od niego wstawiennictwo u Boga. W 1947 roku trafił do niego również młody polski ksiądz Karol Wojtyła i wyspowiadał się u niego. Zakonnik przepowiedział mu, że któregoś dnia zasiądzie na „najwyższym stanowisku w Kościele”.
W 1962 roku biskup Wojtyła napisał list do Ojca Pio, prosząc by pomodlił się o uzdrowienie chorej na raka przyjaciółki Wandy Półtawskiej. W krótkim czasie rak ustąpił. Ojciec Pio nauczał wiernych, by we wszystkim rozpoznawali działanie Boga: w radościach, ale też smutkach i utrapieniach oraz by pragnęli ponad wszystko pełnić wolę Bożą.
Beatyfikacji świętego stygmatyka, dokonał Jan Paweł II, 2 maja 1999 roku, zaś trzy lata później Ojciec Święty wyniósł go na ołtarze.
Elżbieta Kasprzycka
Książki i film
Lubelskie wydawnictwo Gaudium wydało wyjątkowo ciekawą książkę brata Andrzeja Derdziuka OFMCap. „Ojciec Pio w Lublinie”. Został w niej opisany kult świętego w naszym mieście. Drugą część stanowią opisy spotkań lublinian ze świętym w San Giovanni Rotondo. Natomiast trzecią część stanowią opisy cudów za wstawiennictwem świętego, które miały miejsce w Lublinie.
Czcicielom świętego zakonnika warto też polecić książkę Edwarda Augustyna „Jan Paweł II i Ojciec Pio, historia niezwykłej znajomości”, przedstawiającą historię znajomości Karola Wojtyły z Ojcem Pio – od pierwszego ich spotkania, aż po wyniesienie stygmatyka na ołtarze oraz pozycję Andrea Torniellego „Tajemnica Ojca Pio i Karola Wojtyły”.
Postać świętego przybliża znakomicie film fabularny „Tajemnica Ojca Pio” w reżyserii Jose Maria Zavala, który 15 sierpnia tego roku wszedł na ekrany kin.
Grupy modlitewne
W momencie śmierci świętego stygmatyka działało 726 Grup Modlitewnych Ojca Pio w ok. 20 krajach świata. Obecnie w ponad 45 krajach działa ponad 3000, w których zrzeszonych jest ponad 3 mln członków. Wyznają oni zasadę, że miłość do Boga powinna znajdować konkretną realizację w rzeczywistej i czynnej miłości dla ludzi cierpiących, potrzebujących i samotnych.
Każdy gest zrozumienia i solidarności skierowany ku chorym, spragnionym i głodnym przybliża do Chrystusa. Ojciec Pio od początku swego życia zakonnego kierował życiem duchowym wielu ludzi. W Lublinie oprócz grup modlitewnych działa też Stowarzyszenie Pomocy im. św. Ojca Pio.
