Skarb wodociągów

Licząca już 90 lat wieża ciśnień przy alejach Racławickich w Lublinie została uznana za zabytek.


Decyzję o jej wpisaniu do rejestru zabytków podjął Lubelski Wojewódzki Konserwator Zabytków. Wieżę wybudowało w 1927 roku Towarzystwo Ulen and Company w ramach intensywnej budowy sieci miejskich wodociągów. – Dla wodociągowej wieży ciśnień, której głównym elementem był metalowy zbiornik, przewidziano kluczową rolę w całym systemie wodociągowym. Polegała ona na regulacji ciśnienia w sieci oraz pełnieniu funkcji rezerwy zapasu wody na wypadek awarii. Wieżę wzniesiono na planie koła. Stanęła w jednym z najwyższych wówczas punktów miasta. Umożliwiało to stały i równomierny dopływ wody pod odpowiednim ciśnieniem do wszystkich mieszkań w mieście – mówi Magdalena Bożko, rzecznik prasowy Miejskiego Przedsiębiorstwa Wodociągów i Kanalizacji w Lublinie.
Pierwszy gruntowny remont wieża przeszła w 1987 roku. Pięć lat temu została przebudowana. Prace polegały na konserwacji zbiornika wody pitnej, wykonaniu wentylacji i ocieplenia dachu, wymianie tynków. – Wyremontowano także ogrodzenie, bramy, schody zewnętrzne wieży, zdrój publiczny w parkanie, komory uzbrojenia podziemnego oraz chodniki, place, drogi dojazdowe – przypomina rzeczniczka spółki wodociągowej.
Obecna instalacja, choć czynna, nie pełni funkcji wieży ciśnień. Naturalnie stabilizuje ciśnienie wody, którą tłoczy się odbiorcom w śródmieściu. Pełni też rolę rezerwuaru na czarną godzinę. Od frontu ma wodopój w stylowej obudowie (w kształcie głowy lwa). CH