Świecki i błogosławiony dominikanin

Z okazji światowych Dni Młodzieży i 800-lecia zakonu dominikanów do Lublina przywieziono z Włoch relikwie bł. Piotra Frassatiego. Trumna z ciałem błogosławionego wystawiana jest w Polsce od 11 lipca. Do tej pory przed relikwiami można było pomodlić się u dominikanów we Wrocławiu, Szczecinie, Poznaniu i na warszawskim Służewie.
Bł. Piotr Jerzy Frassati to świecki dominikanin, patron młodzieży i studentów, jeden z patronów tegorocznych Światowych Dni Młodzieży. Jego sylwetkę przypomniał wiernym podczas uroczystej mszy świętej w kościele na Złotej sekretarz generalny Konferencji Episkopatu Polski bp. Artur Miziński, podkreślając szczególną troskę błogosławionego okazywaną biednym i potrzebującym.
Piotr Jerzy Frassati urodził się 6 kwietnia 1901 r. w zamożnej rodzinie w Turynie we Włoszech. Ojciec był agnostykiem. Z zawodu dziennikarz, zrobił błyskotliwą karierę. Założył dziennika „La Stampa” i został najmłodszym senatorem, a potem dyplomatą i ambasadorem w Berlinie. Piotr wychowywał się z młodszą o rok siostrą Lucianą, która potem poślubiła polskiego dyplomatę Jana Gawrońskiego. Znaczną część dzieciństwa rodzeństwo spędziło w piemonckim Pollone, w willi u podnóża Alp Zachodnich. Nie było to łatwe dzieciństwo ze względu na despotyczny charakter ekscentrycznej matki-malarki, wprawdzie katoliczki, ale podchodzącej do wiary tylko formalnie. Natomiast Piotr Jerzy od wczesnego dzieciństwa prowadził głębokie życie religijne. Modlił się stale, długo i wszędzie: w swoim pokoju, podczas górskich wypraw, na ulicy, w tramwaju, w pociągu i oczywiście w kościele, do którego chodził codziennie. Podobnie było z odmawianiem różańca oraz codzienną lekturą i rozważaniem Pisma Świętego. Marzył, aby zostać misjonarzem, później, aby przyjąć święcenia kapłańskie, ale na przeszkodzie stanęła matka.

Stowarzyszenie ciemnych typów

Mimo trudnych relacji w rodzinie i konfliktu z ojcem, który liczył na to, że syn pomoże mu w pracy redakcyjnej, okazywał obojgu rodzicom nieustanną miłość i oddanie. Zawsze chciał być bliżej zwykłych ludzi, dlatego w czasie studiów wybrał kierunek techniczny – inżynierię górniczą na Królewskiej Politechnice w Turynie. W trakcie studiów angażował się w pracę polityczną i organizacyjną: działał m.in. w Akcji Katolickiej i Włoskiej Partii Ludowej. W maju 1922 roku wstąpił do świeckiej gałęzi Zakonu św. Dominika. Przystojny, silny, o oliwkowej cerze, dużych ciemnych oczach i ujmującym uśmiechu przyciągał do siebie innych. Jego wielką pasją były góry. Z grupą przyjaciół założył nieformalne „Stowarzyszenie ciemnych typów”, w którym chętni do pogłębienia swojej wiary i religijnej refleksji wybierali się z Frassatim w Alpy. Przyjaciele chodzący z nim na górskie wspinaczki nazywali go Valanga di Vita, co znaczy Lawina Życia.
Mimo studiów na Politechnice, a później również pracy w administracji finansowej dziennika „La Stampa”, należącego do jego ojca, zawsze znajdował czas dla biednych i potrzebujących, wielu z nich odwiedzając osobiście.

Polio

We Włoszech trwał w tym czasie trudny okres radykalizowania się różnych orientacji politycznych i wzrastania faszyzmu. Odczuwalne były skutki I wojny światowej, nie brakowało więc potrzebujących, którym Piotr Jerzy poświęcał cały swój wolny czas. Odwiedzał ich osobiście, organizował zbiórki leków i żywności. Prawdopodobnie w czasie swej pracy dobroczynnej wśród biednych zaraził się polio. Rodzina, zaangażowana w troskę o zdrowie jego niedomagającej babci, nie zauważyła postępującej choroby Frassatiego. W tamtym czasie na chorobę Heinego-Medina nie znano skutecznego lekarstwa. Dodatkowo było już za późno na podanie szczepionki. Piotr Jerzy umarł 4 lipca 1925 roku, otoczony rodziną, tuż przed swoim ostatnim egzaminem na politechnice. W chwili śmierci miał 24 lata. W czasie pogrzebu trumnie Frassatiego towarzyszyły tłumy mieszkańców Turynu. Do dziś jego osoba jest wzorem do naśladowania dla młodych katolików. Beatyfikacji Piotra Jerzego Frassatiego dokonał 20 maja 1990 roku papież-Polak Jan Paweł II, wskazując go jako patrona młodzieży i studentów. Jest też opiekunem wszystkich miłośników gór.
Elżbieta Kasprzycka, Emilia Kalwińska

Jedyna taka parafia w Polsce

Parafia pw. bł. Piotra Jerzego Frassatiego w Lublinie została erygowana 4 lipca 1998 r. przez abpa Józefa Życińskiego. Pierwszym proboszczem został mianowany ks. Henryk Dulniak, który zmarł w wieku 42 lat, 29 listopada 1998 r. Nowym proboszczem został mianowany ks. Leszek Szuba, wikariusz z parafii pw. Świętej Rodziny w Lublinie. 8 lipca 1998 r. Ojciec Święty Jan Paweł II podczas mszy św. sprawowanej w Sandomierzu poświęcił kamień węgielny pod budowę kościoła parafialnego pw. bł. Piotra Jerzego Frassatiego. Kamień węgielny pochodzi z Sanktuarium Maryjnego w Oropie we Włoszech. Do tego Sanktuarium Czarnej Madonny pielgrzymował wielokrotnie młody Frassati. Aktu jego wmurowania dokonał 27 listopada 2oo6 r. abp Józef Życiński. Po przeprowadzeniu prac adaptacyjnych w MDK przy ul. Skierki 12 najpierw powstała kaplica, a potem wybudowano przy pomocy firmy budowlanej Sanitex z Chełma i firm Sławmont i GREM z Lublina obiekt sakralny według projektu architekta Jana Wojciecha Kożuchowskiego. Obraz patrona parafii namalowała parafianka Maria Tyzenhauz, natomiast obraz Chrystusa Miłosiernego – Andrzej Widelski. Figurę MB Fatimskiej ofiarowała Helene Bosbach z Kolonii w Niemczech. Przy parafii działają m.in. Koła Różańcowe, Oaza Rodzin, Neokatechumenat, Grupa modlitewna o. Pio, Trzeci Zakon św. Franciszka, Grupa AA Frassati, Rodzina Miłosierdzia Bożego, Legion Maryi, Duchowa Adopcja, Szkoła Słowa Bożego, Rada Duszpasterska, Schola Młodzieżowa, Straż Honorowa NSJ, Straż Honorowa Niepokalanego Serca Maryi. Od 1998 r. wydawana jest też gazeta parafialna „Frassatianum”. Jedyna w Polsce parafia p.w. Błogosławionego Piotra Jerzego Frassatiego liczy obecnie 3452 wiernych.

Wzór

18 lipca relikwie Frassatiego trafiły do parafii pod jego wezwaniem, znajdującej się przy ul. Skierki 12 w Lublinie, a 19 lipca do bazyliki przy ul. Złotej, gdzie z tej okazji w krużgankach klasztoru o.o. Dominikanów została m. in. zorganizowana wystawa poświęcona błogosławionemu studentowi. To Jan Paweł II naznaczył Piotra Jerzego Frassatiego na patrona młodzieży. Papież Franciszek wskazuje go jako przykład człowieka miłosiernego, wzór do naśladowania szczególnie dla młodych. W kościele znajdującym się na terenie LSM przy relikwiach czuwała też w ramach przygotowań do ŚDM młodzież z Belgii. Odbył się również koncert Chóru i Orkiestry Kameralnej Jubilaeum „Bądźmy świadkami miłosierdzia”.
Na Starym mieście duchowe przygotowanie do przyjęcia relikwii Błogosławionego poprowadził o. Grzegorz Kluz OP, a uroczystej mszy św. przewodniczył ks. bp Artur Miziński, sekretarz generalny KEP.