Święto Królowej Polski

3 maja Kościół obchodził uroczystość NMP Królowej Polski, głównej patronki naszego kraju. Maryja została ogłoszona Królową Polski przez króla Jana Kazimierza, zaś parlament Rzeczypospolitej Polskiej wielokrotnie akt ten odnawiał i uroczyście potwierdzał.
Święto MB Królowej Polski, na prośbę biskupów polskich, zatwierdził w 1920 r. papież Benedykt XV, a oficjalnie jest obchodzone w całym kraju od 1923 r., kiedy to papież Pius XI ustalił je na dzień 3 maja.
Naród polski od wieków wyjątkowo czcił i czci Maryję. Najstarsze Jej wizerunki spotykamy już w XI w. Bolesław Chrobry wystawił w Sandomierzu kościół pw. Matki Bożej, Władysław Herman, uleczony cudownie, jak twierdził, przez Maryję, ku Jej czci wybudował okazałą świątynię w Krakowie. Król Zygmunt Stary z kolei ufundował przy katedrze krakowskiej kaplicę ku czci NMP, która jest zaliczana do pereł renesansu. Maryja była też patronką polskiego rycerstwa. Do Matki Bożej modlili się między innymi Jan Sobieski, Stefan Czarniecki i Tadeusz Kościuszko. Bardzo często mieszczanie zdobili swe kamienice jej wizerunkami. Wiele przydrożnych kapliczek poświęcono Matce Jezusa, a w maju rozbrzmiewają przy nich słowa „Litanii Loretańskiej” i pieśni maryjnych.

Koronacja

Wielu polskich świętych uważało Maryję za swoją szczególną opiekunkę, między innymi św. Wojciech, patron Polski, uratowany za jej przyczyną jako dziecko z ciężkiej choroby, św. Stanisław Kostka, św. Maksymilian Kolbe czy święty Jan Paweł II. Natomiast król Jan Kazimierz 1 kwietnia 1656 r. w katedrze lwowskiej obrał Maryję za Królową Królestwa Polskiego i przyrzekł szerzyć jej kult oraz ślubował wystarać się w Stolicy Apostolskiej o pozwolenie na obchodzenie jej święta jako Królowej Korony Polskiej. W 49 lat po jego śmierci, 8 września 1717 r, miała miejsce koronacja obrazu jasnogórskiego Królowej Polski koronami papieskimi. Była to pierwsza tego typu uroczystość poza Rzymem. Obraz przywiózł do Polski z Bełżca na Rusi w 1382 r. książę Władysław Opolczyk. Opiekę nad wizerunkiem, przechowywanym w klasztorze na wzgórzu pod Częstochową, zwanym Mons Clarus, czyli Jasna Góra, polecił sprowadzonym z Węgier paulinom. Obraz Matki Bożej Jasnogórskiej zalicza się do ikon określanych nazwą Hodegetria. Określenie to oznacza Tę, która prowadzi lub Tę, która wskazuje drogę. Wyraża ona głęboką teologiczną myśl, że Maryja prowadzi wierny lud do Jezusa i że to On jest najważniejszy. Ponowna koronacja cudownej ikony odbyła się po kradzieży sukienki i dwóch koron 22 maja 1910 r.

Odnowienie ślubów

We wrześniu 1946 r. Episkopat Polski pod przewodnictwem kardynała Augusta Hlonda odnowił na Jasnej Górze akt poświęcenia się i oddania Bożej Matce. W sierpniu 1956 w obecności miliona wiernych śluby złożone przez Jana Kazimierza, których nie udało mu się zrealizować, odnowiono, modląc się o uwolnienie osadzonego w więzieniu w Komańczy kardynała Stefana Wyszyńskiego. W 1962 r. papież Jan XXIII ogłosił Maryję Królową Polski, główną patronką kraju i niebieską Opiekunką naszego narodu. 3 maja 1966 r. na uroczystości Tysiąclecia Chrztu Polski prymas Stefan Wyszyński w zastępstwie papieża Pawła VI, któremu ówczesne władze nie pozwoliły wjechać do Polski, złożył „Akt oddania Polski w macierzystą niewolę Maryi, Matki Kościoła, za wolność Kościoła Chrystusowego”. Rok temu, 3 maja w 1050. rocznicę chrztu Polski oraz 50. rocznicę Milenijnego Aktu Oddania w niewolę miłości Matce Najświętszej, podczas mszy św. pontyfikalnej na Jasnej Górze został dokonany Akt Zawierzenia Matce Bożej Episkopatu w jedności z Kościołem w Polsce i z Polonią.
Od 1992 r. dzień 3 maja jest, dla upamiętnienia zarówno uchwalenia Konstytucji w 1791 r., jak i święta Królowej Polski, tak jak w okresie międzywojennym, świętem narodowym.
Elżbieta Kasprzycka