Wniebowzięcie

15 sierpnia Kościół będzie obchodził uroczystość Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny. Na Wschodzie Wniebowzięcie nazywane jest do dzisiaj „ Zaśnięciem Matki Bożej”.


Nowy Testament nie wspomina o ostatnich dniach ziemskiego życia, śmierci i wniebowzięciu Maryi. Wniebowzięcie jako dogmat zostało ogłoszone w Kościele katolickim dopiero 1 listopada 1950 roku przez papieża Piusa XII, jednak chrześcijanie obchodzili to święto już od V wieku. „ Niepokalana Matka Boża zawsze dziewica, ukończywszy swoje ziemskie życie, została wzięta do chwały z duszą i ciałem” mówi fragment z konstytucji apostolskiej „Munificentissimus Deus” ( łac. Najszczodrobliwszy Bóg).

Z tej okazji co roku pielgrzymują na Jasną Górę pątnicy z całej Polski. Po 12 dniach w drodze i przebyciu około 320 kilometrów około dwa tysiące pielgrzymów z Lubelszczyzny, uczestników jubileuszowej, 40. Lubelskiej Pielgrzymki Pieszej złoży na Jasnej Górze swoje intencje. Towarzyszą im księża, klerycy lubelskiego seminarium duchownego oraz siostry zakonne. Obok intencji indywidualnych pątnicy złożą też intencje dziękczynne za 100 lat wolnej Polski. W tym roku hasłem lubelskiej pielgrzymki i zarazem tematem rekolekcji w drodze jest „Owocem Ducha jest miłość”.

W Polsce święto Wniebowzięcia znane jest także, jako uroczystość Matki Boskiej Zielnej, Matki Boskiej Kwietnej lub Matki Boskiej Korzennej. Z Wniebowzięciem łączą się liczne zwyczaje ludowe. W południowych Niemczech, podobnie jak w Polsce, święci się w tym dniu zioła i kwiaty. Wierni przynoszą do kościoła barwne bukiety. Podczas obrzędu poświęcenia śpiewane są pieśni wychwalające Maryję, jako „lilię dolin” i „kwiat pól”. Bukiety poświęconych roślin wierni przynoszą do domu i zasuszają. Mają one chronić dom przed chorobami i niebezpieczeństwem. Pielęgnowany jest też zwyczaj tzw. trzydziestki maryjnej, rozpoczynającej się 15 sierpnia. Od tego dnia przez 30 dni w kościołach pod wezwaniami maryjnymi, wierni uczestniczą w nabożeństwach i procesjach ku czci Matki Bożej. W ciągu tych 30 dni przypadają także święta: NMP Królowej – 22 sierpnia, NMP Częstochowskiej – 26 sierpnia, święto Narodzenia NMP – 8 września, Najświętszego Imienia NMP -12 września i NMP Bolesnej – 15 września.

Uroczystość Wniebowzięcia ma swoje początki w Kościele wschodnim, który wprowadził ją w 431 roku. W sztukach plastycznych przedstawiane jest ciało Matki Bożej unoszone przez aniołów w promienistym świetle do nieba. W taki sposób ukazuje Wniebowzięcie większość dzieł sztuki.

„Wniebowzięcie Maryi”, obraz Petera Paula Rubensa z 1626 roku ,znajduje się w Galerii Sztuki w Waszyngtonie. Hiszpański malarz okresu baroku, Bartolome Esteban Murillo poświęcił temu tematowi w 1675 roku dzieło, którego oryginał znajduje się obecnie w petersburskim Ermitażu. Do najpiękniejszych obrazów o tej tematyce zalicza się „Assunta” ( „Wniebowzięta” ) Tycjana w kościele Santa Maria Gloriosa ( Matki Bożej Chwalebnej) w Wenecji. Ten wielki obraz w głównym ołtarzu namalowany w latach 1516 – 18, należy do mistrzowskich dzieł wielkiego malarza.

Wniebowzięcie Maryi to główny temat około 20 starożytnych apokryfów, znanych pod ogólnym tytułem Transitus Mariae. Apokryfy mówią między innymi, że w dzień odejścia Maryi zjechali się do Jerozolimy z odległych krańców ziemi apostołowie, aby pochować Jej ciało u podnóża Góry Oliwnej. Święty Tomasz, którego nie było przy śmierci Maryi, poprosił o otworzenie Jej grobu. Gdy odsunięto kamień, okazało się, że grobowiec jest pusty i leżą w nim tylko pachnące lilie i wianki kwiatowe. Jakimś echem tej opowieści jest właśnie święcenie w dzień Wniebowzięcia kwiatów i ziół, a nawet w przeszłości całych snopów zboża, ziół i nadzianych na patyk owoców. Dogmatowi o Wniebowzięciu przeciwstawiają się protestanci, podając, jako argument brak jakichkolwiek wzmianek na ten temat w Piśmie Świętym. W 1960 roku komuniści zawiesili obchodzenie święta Wniebowzięcia NMP. Przywrócono je dopiero po 1989 roku.

Elżbieta Kasprzycka