Pojechali do Szwecji by zarobić, a wrócili z niczym. Organizator wyjazdu został uniewinniony przez sąd, który uznał, że to nie on powinien zapłacić za niemal półtora miesiąca ciężkiej pracy. Teraz niedawny pozwany grozi założeniem postępowania sądowego powodom, a ci załamują ręce. – Myśleliśmy, że ta sprawa będzie tylko formalnością, a zamiast sprawiedliwości dostaliśmy kolejny cios – twierdzą.
Niedawno zakończyła się batalia sądowa, w której trzech mieszkańców gminy Wola Uhruska walczyło o zapłatę za prace wykonywane w Szwecji. Panowie zgodnie twierdzą, że organizatorem wyjazdu i pośrednikiem w kontaktach ze skandynawskim pracodawcą był Piotr K., który każdemu z nich powinien wypłacić (w przeliczeniu) po kilkanaście tysięcy złotych. – Z Piotrem K. znałem się bardzo dobrze – mówi pan Jerzy. – Dlatego nie miałem powodów, by mu nie ufać. Jesienią 2015 roku skontaktował się ze mną i poprosił, czy nie znajdę ludzi chętnych do pracy w Szwecji.
Pojechać zgodził się mój syn oraz znajomy, Marcin M. Piotr K. zorganizował transport na miejsce. W Szwecji cała czwórka pracowała na budowie niemal przez półtora miesiąca, również w weekendy i dni wolne od pracy. Po wypełnieniu kontraktu panowie pojechali do zleceniodawcy po pieniądze. Po wypłatę poszedł Piotr K., który wcześniej przekazał mu zestawienie godzin ich pracy. Po rozmowie z mocodawcą wrócił do auta i powiedział, że pieniędzy nie ma. Dodał jednak, że Szwed przekazał mu trzy karty bankomatowe, na które wkrótce przeleje im zaległą wypłatę. Cała czwórka po tej rozmowie od razu wróciła do Polski.
Mijały miesiące, a Piotr K. pieniędzy swoim znajomym nie oddawał. W końcu pan Jerzy złożył zawiadomienie o przestępstwie. Jakież było zdziwienie jego i dwójki pozostałych oszukanych, gdy sąd pracy stwierdził, że Piotr K. nie musi wypłacić im tych pieniędzy, ponieważ – zdaniem sądu – pomiędzy stronami nie było zależności pracy, a faktycznym mocodawcą każdego z nich był ów Szwed i to nim ciąży obowiązek zapłaty zaległej wypłaty. Z takim wyrokiem Jerzy W. nie mógł się pogodzić, więc przeciwko Piotrowi K. założył sprawę cywilną. – To K. zaproponował nam ten wyjazd, wręcz nalegał na niego – mówi Jerzy.
– To on był głównym organizatorem pracy, to on kontaktował się i rozliczał ze Szwedem. Mało tego, dysponujemy nagraniem rozmowy telefonicznej z K, w którym wyraźnie przyznaje się do tego, że jest nam winny pieniądze, ale jakimś dziwnym trafem sąd nie uznał tego za wystarczająco wartościowy dowód. Gdy wzięliśmy sprawy w swoje ręce i sami skontaktowaliśmy się z owym Szwedem, ten przysłał nam potwierdzenie przelewu!
Czy to nie jest wystarczający dowód na to, że zostaliśmy oszukani przez Piotra K.? – złości się Jerzy. – Nie wierzę w to, że K. nie dostał przelewu – mówi z kolei Marcin M. – Podczas powrotu, na promie sam widziałem, jak robił drogie zakupy w strefie wolnocłowej, kupował m.in. drogie perfumy. Tak nie zachowuje się człowiek, który wraca z pracy za granicą nie dostawszy wypłaty – uważa M.
Nasz wymiar sprawiedliwości w trakcie postępowania postanowił sprawdzić jak było u źródła, czyli u wspomnianego szwedzkiego pracodawcy. Niestety, tylko się ośmieszył, bo podał złe jego dane. Wysłani pod wskazany adres szwedzcy policjanci stwierdzili, że zamieszkujący tu obywatel ma ponad 80 lat i nigdy w życiu nie prowadził firmy budowlanej, ani nie miał do czynienia z takimi.
Tak rażącej pomyłki już nie próbowano naprawić i na tym kontakt naszych służb ze szwedzkimi się zakończył. Ostatecznie, w lipcu br. przed Sądem Rejonowym w Chełmie zapadł wyrok niekorzystny dla powoda. W ocenie sądu wynagrodzenie za prace budowlane wykonywane w 2015 roku w Szwecji powinno zostać wypłacone przez szwedzkiego pracodawcę, a nie Piotra K. i oddalił powództwo.
– Zostaliśmy na lodzie, straciliśmy wiarę w sprawiedliwość i nasz system sądowniczy. Wszyscy mamy już dość poświęconego czasu i pieniędzy na dochodzenie własnych, wydawałoby się oczywistych praw, więc po prostu składamy broń – mówi pan Jerzy.
Pozwany przez niego Piotr K. czuje się niewinny. – Jerzy W. wcześniej pracował u tego Szweda i sam się z nim rozliczał – mówi. – To on prosił mnie, bym załatwił mu jakąś robotę i tak zrobiłem. Ja również nie uzyskałem od owego pracodawcy żadnego wynagrodzenia i jestem pokrzywdzony tak samo, jak ta trójka.
Sąd stwierdził, że nie ma już żadnych szans na odzyskanie należności. Czuję się pokrzywdzony przez pana W., dlatego teraz to ja wystąpię na drogę sądową przeciwko niemu o pomówienia i oszczerstwa na mój temat. W ogóle cała ta trójka zmówiła się przeciwko mnie, ale na szczęście sąd stanął na wysokości zadania i wydał sprawiedliwy wyrok – mówi Piotr K.
Piotr K. pracował wcześniej w służbach mundurowych. Ostatnio na przejściu granicznym w Dorohusku, gdzie w 2013 roku został aresztowany przez Centralne Biuro Antykorupcyjne. Był podejrzany o branie łapówek. Spędził w areszcie kilka miesięcy, ale został zwolniony i ostatecznie nie usłyszał zarzutów. (bm)
