Mocny finał świętowania unii

Zakończyły się lubelskie obchody 450-lecia zawarcia porozumienia między Polakami i Litwinami. Godnym ich uwieńczeniem był koncert Reprezentacyjnego Polskiego Zespołu Pieśni i Tańca „Wileńszczyzna” z Wilna, który miał miejsce 4 lipca o godzinie 19.00 w lubelskiej filharmonii.


Na początku koncertu wiceprezydent Artur Szymczyk odznaczył Krystynę Romer-Patyrę, prezes Towarzystwa Miłośników Wilna i Ziemi Wileńskiej, prof. Jana Buraczyńskiego, prezesa Towarzystwa Miłośników Lwowa i Kresów Południowo-Wschodnich oddział w Lublinie, Leona Popka, prezesa Towarzystwa Przyjaciół Krzemieńca i Ziemi Wołyńsko-Podolskiej w Lublinie, Tomasza Rodziewicza, prezesa Towarzystwa Przyjaciół Grodna i Wilna oddział w Lublinie, Dariusza Śladeckiego, prezesa Stowarzyszenia Wspólnota Polska – Dom Polski w Lublinie oraz Janusza Kopaczka, prezesa Organizacji Turystycznej „Szlak Jagielloński” Unia Szlaków „:Zachód – Wschód” Medalami Unii Lubelskiej. Następnie na scenę poproszono kierownik artystyczną i dyrygent „Wileńszczyzny” – Natalię Sosnowską, której – jak również kierowanemu przez nią zespołowi, wręczono wymienione odznaczenie.

Że wyróżnieni z Wileńszczyzny w pełni na nie zasługiwali, przekonał porywający koncert, na który złożyły się dwie ponadgodzinne części oddzielone przerwą. W pierwszej, noszącej tytuł „Raduje się serce”, którą rozpoczęło odśpiewanie poloneza Michała Kleofasa Ogińskiego „Pożegnanie ojczyzny” ze słowami XX-wiecznej autorki Haliny Szymulskiej, lubelska publiczność mogła usłyszeć patriotyczne pieśni, często już zapomniane („Bywaj dziewczę zdrowe” czy „Tam na polu błyszczy kwiecie”), ale również wiązankę pieśni legionowych na czele z „Pierwszą brygadą” i obejrzeć tradycyjne tańce, mazura i kujawiaka, w wykonaniu tancerzy w strojach z epoki Księstwa Warszawskiego. Porywająco w wykonaniu chóru zabrzmiał walc „Nad pięknym modrym Dunajem”.

Pierwszą część zakończyła dynamiczna prezentacja polskich tańców ludowych oraz polka i walczyk. Druga, nosząca tytuł „Wileński jarmark”, będący nawiązaniem do wileńskiego „Kaziuka” (kiermaszu odbywającego się w okolicach 4 marca, na który ściągała ze swoich dworów szlachta i mieszkańcy zaścianków) była prezentacją pieśni i tańców wszystkich grup narodowościowych żyjących obok Polaków na przedwojennej Wileńszczyźnie, których przedstawiciele przybyli na tytułowy jarmark: Litwinów, Białorusinów, Rosjan, Romów i Żydów.

Występ zakończyło zespołowe wykonanie utworu „Wileńszczyzny drogi kraj”. Szkoda, że specyficzna akustyka sali lubelskiej filharmonii nie dała w pełni cieszyć się kunsztem wokalnym gości z Wilna.JD

Zespól Pieśni i Tańca „Wileńszczyzna”, składający się z chóru i grupy tanecznej, powstał w 1980 r. w Wilnie z inicjatywy Jana Gabriela Mincewicza – muzyka, muzykologa, poety, polityka, działacza polskiej mniejszości narodowej. Jego repertuar bazuje na podwileńskim folklorze. Szefują mu panie – oprócz wspomnianej Natalii Sosnowskiej, głównym choreografem i kierownikiem grupy tanecznej jest Leonarda Klukowska. Ma na koncie szereg koncertów w Europie, przede wszystkim w Polsce, oraz w USA.