Poliglotka z duszą artysty

Poliglotka z duszą artysty – tak mówią o niej znajomi. Jest doktorem nauk humanistycznych, zna kilka języków obcych, publikuje artykuły w ogólnopolskich czasopismach naukowych, pisze bajki i wiersze dla dzieci oraz dorosłych. Śpiewa i gra na gitarze. Maluje i fotografuje. Mowa o Katarzynie Czubale-Vyborov, chełmiance o wielu pasjach i talentach, a przede wszystkim osobie otwartej na ludzi i wrażliwej na piękno sztuki i najbliższej okolicy.

Katarzyna Czubała-Vyborov. Urodziła się w Lublinie. Od kilkunastu lat mieszka w Chełmie. Jest doktorem nauk humanistycznych w zakresie językoznawstwa słowiańskiego. Ukończyła filologię rosyjską ze specjalizacją pedagogiczną, tłumaczeniową i bułgarystyczną na UMCS w Lublinie, a także neofilologię oraz filologię germańską w AHE w Łodzi. Zna kilka języków obcych, w tym biegle rosyjski i niemiecki. Jest autorką ponad 30 artykułów naukowych, dydaktycznych i recenzji książek w ogólnopolskich czasopismach naukowych oraz na portalach internetowych.

Tematem jej publikacji jest metodyka nauczania języków obcych, a także onomastyka, czyli dyscyplina językoznawcza, której przedmiotem badań są nazwy własne. Pani Katarzyna od 20 lat stara się dzielić swoją wiedzą i doświadczeniem językowym z młodzieżą w różnym wieku – ze studentami (pracowała na UMCS w Lublinie, w filii KUL w Tomaszowie Lubelskim oraz w WSSMiKS w Chełmie), z uczniami szkoły średniej (obecnie pracuje w ZSEiM w Chełmie) oraz z dziećmi szkoły podstawowej, w której kiedyś również pracowała. Jest też miłośniczką kultury rosyjskiej.

Zainteresowanie językiem rosyjskim rozwija pod okiem swojego męża, który pochodzi z Syberii. Dzięki niemu pani Katarzyna doskonali swój warsztat językowy, gromadzi autentyczne pomoce dydaktyczne, co pozwala jej uatrakcyjniać zajęcia językowe z młodzieżą. Podopieczni pani Katarzyny zostają laureatami konkursów językowych, m.in.: Wojewódzkiego Konkursu Pieśni i Piosenki Rosyjskiej, Wojewódzkiego Konkursu Poezji Rosyjskiej.

Z miłości do literatury

Oprócz językoznawstwa pani Katarzyna interesuje się też literaturą. Pisze wiersze dla dorosłych i bajki dla dzieci. Jak mówi, miłość do literatury zaszczepiono jej w domu rodzinnym.

– Pamiętam, jak rodzice czytali mi bajki Andersena lub braci Grimm, a dziadkowie je opowiadali – wspomina pani Katarzyna. – Słuchałyśmy ich z siostrą z wielkim zaangażowaniem. W szkole podstawowej uwielbiałam wykonywać książeczki: pisałam tekst, tworzyłam ilustracje i okładkę, a potem dawałam w prezencie młodszej siostrze. Obecnie piszę wiersze, haiku, limeryki, scenariusze przedstawień teatralnych oraz bajki dla dzieci, do których sama tworzę ilustracje.

Pani Katarzyna jest członkiem Chełmskiej Grupy Literackiej „Lubelska 36”. Wydała w chełmskim wydawnictwie „TAWA” trzy tomiki poezji: „Akwarelą wyobraźni” (2010 r.), „Bursztynową łodzią” (2012 r.) i „Czwarty kolor tęczy” (2013 r.). Pomysły do pisania wierszy czerpie z otaczającej ją przyrody, różnych sytuacji życiowych i towarzyszących im emocji, zachowań ludzi, podróży. Ilustracje i fotografie zawarte w swoich tomikach poezji wykonuje sama. Debiutowała wierszem „Na wrzosowisku” na łamach „Angory” (wrzesień 2009). W 2014 r. zdobyła wyróżnienie w VII edycji Ogólnopolskiego Konkursu Poetyckiego „Przyroda, jaką znam” organizowanego przez Roztoczański Park Narodowy. Otrzymała dwa wyróżnienia w Ogólnopolskim Konkursie Literackim „Sienkiewiczki 2016” za opowiadanie o ekologii pt. „Fiedia” oraz w kolejnej edycji tego Konkursu „Herbertki 2018” za haiku o bezsenności. W 2017 r. zdobyła I miejsce w Ogólnopolskim Konkursie Literackim „Conradki 2017” za haiku o wiośnie. Jej utwory poetyckie ukazały się również w „Egerii”, „Angorze” oraz chełmskich antologiach. Ponadto opublikowała, także w wydawnictwie „TAWA”, dwa zbiory wierszowanych bajek dla dzieci: „Denis i inne bajeczki z mojej półeczki” (2017 r.) oraz „Kaprysek i inne bajki niezapominajki” (2019 r.).

– To przyjemna lektura dla dzieci w wieku 7-9 lat, które potrafią samodzielnie czytać, ale także dla rodziców lub dziadków, którzy czytają maluchom – mówi pani Katarzyna. – Bajki te to cenne lekcje: uczą dostrzegania miłości i przyjaźni, uwrażliwiają na potrzeby innych, zwracają uwagę na to, że potrzebna jest rozwaga, szacunek, empatia. Źródłem natchnienia jest dla mnie mój kilkuletni synek – Aleksander – jego zachowanie, spojrzenia, mimika, gesty, ciekawe, zabawne powiedzenia. Promowałam swoje bajki podczas spotkania z dziećmi w przedszkolu. Zarówno treść bajek, jak też ilustracje, spotkały się z dużą aprobatą maluchów i ich rodziców. W przyszłości chciałabym wydać kolejne książki z wierszami, zagadkami, bajkami i opowiadaniami dla najmłodszych. Publikacja w wydawnictwie wiąże się jednak z kosztami. Do opublikowania kolejnych i pokonania bariery finansowej potrzebni byliby sponsorzy. Mam nadzieję, że znajdzie się ktoś, kto mógłby wesprzeć moją twórczą inicjatywę.

Maluje, śpiewa i gra na gitarze…

Pani Katarzyna pasjonuje się także malarstwem, śpiewem i grą na gitarze oraz fotografią. Rysuje ilustracje do swoich tomików poezji, bajek dla dzieci i uczestniczy w konkursach plastycznych. Podczas promocji pierwszego tomiku poezji zorganizowała wystawę malarską w Galerii „Patio” w Chełmskiej Bibliotece Publicznej, na której zaprezentowała m.in. pejzaże oraz Chełm. Jest laureatką dwóch konkursów plastycznych zorganizowanych przez Stowarzyszenie WeRwA: „Chełm to stare miasto” (2009 r.) oraz na plakat i ulotkę dotyczące szeroko rozumianej ekologii i ochrony środowiska (2013 r.). Zdobyła także wyróżnienie w konkursie fotograficznym „Skarby przyrody” (Chełm, 2010 r.). Ale to nie wszystko.

Pani Katarzyna amatorsko śpiewa i gra na gitarze. Najczęściej są to utwory rosyjskie, bułgarskie i ukraińskie, ale ceni też utwory polskich zespołów i wykonawców. Gra i śpiewa także dla swojego synka, aby uwrażliwiać go na piękno muzyki. Na lekcjach języków obcych również często uczy piosenek przy gitarowym akompaniamencie.
– Nauka języka obcego nie polega tylko na przyswajaniu nowych struktur leksykalno- gramatycznych i na przygotowaniu do egzaminu, ale to również nauka kultury obcojęzycznej, sposobu bycia ludzi, ich gestów i zachowania – mówi pani Katarzyna.

– To nauka szacunku do ludzi innych wyznań, poglądów i kształtowanie w ten sposób wrażliwości międzykulturowej młodzieży. (opr. mo)