Kalendarium Ziemi Włodawskiej 6-12 stycznia

– 6 stycznia 1944 roku pod Ostrowem Lubelskim w walce z żandarmerią niemiecką zginął Jan Hołod pseud. „Kirpiczny” (ur. 21 lipca 1909 roku w Rusiłach w daw. powiecie włodawskim) – rolnik, działacz KPP, PPR, oficer Gwardii Ludowej (GL) i Armii Ludowej (AL). Jego imię nosiła przez długie lata jedna z ulic w centrum Włodawy – obecnie ul. Witosa, a wcześniej ul. Kozia.


– 6 stycznia 2013 roku po raz pierwszy ulicami Włodawy przeszedł Orszak Trzech Króli.

– 7 stycznia 1945 roku z aresztu PUBP we Włodawie uciekł żołnierz AK Tadeusz Bychawski „Sęp”. W początkach maja tego samego roku, z polecenia komendanta rejonu AK Wołoskowola por. Klemensa Panasiuka ps. „Żytosław” lub „Orlis”, Tadeusz Bychawski został mianowany dowódcą powstałej w powiecie włodawskim bojówki rejonowej. Od tego momentu można datować początki działalności oddziału partyzanckiego Obwodu AK-WiN Włodawa.

– 7 stycznia 1961 roku w Sławatyczach urodził się ks. Jerzy Ignaciuk – proboszcz parafii prawosławnej p.w. Narodzenia Najświętszej Maryi Panny we Włodawie.

– 7 stycznia 2013 roku otwarto włodawską pływalnię. W uroczystości uczestniczyły m.in. minister Joanna Mucha oraz Otylia Jędrzejczak.

– Styczeń 2017 roku (7-8 stycznia, sobota wieczór i niedziela) – brak ogrzewania w całym mieście! Burmistrz Włodawy Wiesław Muszyński powołał sztab kryzysowy. Prace nad usunięciem awarii sieci ciepłowniczej trwały całą noc oraz w niedzielę.

– 8 stycznia 1982 roku z włodawskiego Zakładu Karnego zwolniono pierwszych internowanych. Wolność odzyskały 4 osoby.

– 8 stycznia 2017 roku – Włodawa była najzimniejszym miejscem w województwie lubelskim, zanotowano -25,3 st. C.

– 10 stycznia 1875 roku zmarł ks. Jan Dolinowski (ur. 15 maja 1814 roku) – duchowny greckokatolicki, wybitny pszczelarz, twórca ula ramowego.

– 10 stycznia 1992 roku odbyło się zebranie założycielskie Koła Unii Demokratycznej we Włodawie.

– W styczniu 1940 roku naziści utworzyli we Włodawie getto. Było ono zlokalizowane w rejonie ulic: Wyrykowskiej (obecnej ul. Tysiąclecia Państwa Polskiego), Okunińskiej i Kotlarskiej. Teren getta był ogrodzony. W getcie stłoczono około 9 tys. osób – miejscowych Żydów oraz przesiedleńców z Kalisza, Mielca i Wiednia. Ludność getta została poddana represjom. Żydowscy robotnicy byli wykorzystywani m.in. do prac przy osuszaniu Stawu Włodawskiego, Krowiego Bagna, regulacji rzek. Część z nich zatrudniono przy budowie infrastruktury obozu zagłady w pobliskim Sobiborze. Brak żywności, trudne warunki sanitarne i choroby przyczyniały się do wysokiej śmiertelności.

Pierwszy etap likwidacji skupiska żydowskiego we Włodawie miał miejsce w dniach 1-2 maja 1942 roku, podczas święta Szawuot. W tych dniach naziści wywieźli do komór gazowych w Sobiborze około dwóch tysięcy Żydów z Włodawy. Kolejna „akcja” odbyła się w pierwszą sobotę lipca 1942 roku. W jej wyniku do Sobiboru trafiło około 1,5 tys. osób, w tym wiele dzieci i rabin Mendele Morgenstern. Kolejne dwie akcje deportacyjne przeprowadzono w październiku i listopadzie 1942 roku. Ostatnia deportacja Żydów z Włodawy miała miejsce w dniach 1-3 maja 1943 roku. (ad)